Sherida Spitse geniet volop bij Ajax

NIEUWEHORNE Als klein meisje was Sherida Spitse al supporter van Ajax. Sinds begin dit jaar mag de recordinternational uit Sneek zich ook voetballer van de Amsterdamse club noemen. ,,Staat me goed toch, dit shirt?”

Het was vrijdagavond kil en koud op en rond het sportcomplex van voetbalvereniging Udiros in Nieuwehorne. De vrouwen van SC Heerenveen ontvingen in de kwartfinale van het nationale bekertoernooi - waarin net als bij de mannen de amateurclubs formeel werden uitgeschakeld door de geldende coronamaatregelen - Ajax, met dus Sherida Spitse. Het werd 1-2 voor de bezoekers, die daarmee betrekkelijk eenvoudig de halve finales bereikten.

Het was de tweede keer dat de dertigjarige voetbalster uit Sneek het Ajax-tricot mocht aantrekken, nadat ze een week eerder debuteerde in de Eredivisie Cup, een soort oefentoernooi om ritme te houden tussen de acht eredivisieclubs. Spitse is apetrots dat ze tegenwoordig door het leven gaat als Ajacied. ,,Staat me goed toch, dit shirt”, zegt ze met een grote glimlach.

Haar carrière als voetbalster begon bij Sneek (Wit Zwart), waarna ze in 2007 overstapte naar SC Heerenveen, dat ging deelnemen aan de nieuw te vormen eredivisie voor vrouwen. Ze speelde in vijf seizoenen 100 competitiewedstrijden, maar melancholisch werd ze zeker niet van het weerzien met haar oude club.

,,Nee, dit was niet speciaal voor me. Daar ben ik sowieso te nuchter voor en ik heb met FC Twente natuurlijk ook wel tegen Heerenveen gespeeld.” Bovendien was het op een andere locatie dan waar ze zelf altijd met de club speelde en daarnaast zijn er geen speelsters, bestuursleden of andere mensen over van die periode.

Graag had ze wel haar gezin en familie en vrienden langs het veld zien staan, nu ze toch in de buurt van haar geliefde Sneek was. Door alle coronabeperkingen was het allemaal niet mogelijk.

Echtgenote Jolien, zoon Jens en dochter Mila waren de belangrijkste reden om vanuit Noorwegen, waar ze voetbalde bij Valerenga, terug te keren naar Nederland. Spitse merkte dat ze het steeds lastiger vond om ver weg van haar gezin te zijn.

,,Toen vorig jaar door corona de competitie in Noorwegen stil lag, ben ik veel thuis geweest. Veel meer dan ik door mijn voetbalcarrière ook gewend was. Ik merkte dat ik het fijn vond om er zoveel te zijn. Ik besefte dat ik dat altijd nodig heb.”

Door de overstap naar Ajax is het gezin weer herenigd in Emmen. Spitse reist op en neer, maar als het nodig is kan ze ook een nachtje in Amsterdam blijven slapen. ,,Alles is geweldig geregeld. Dan merk je echt dat dit een topclub is.” Zo goed maakte ze het in al die jaren daarvoor niet eerder mee.

En laat duidelijk zijn: ze is niet teruggekomen om louter nog even van het voetbal te genieten, om voorzichtig af te bouwen. Nee, Spitse wil gewoon knallen met Ajax. Dat fanatisme straalt ze als nummer 8 ook uit in het veld. Coachend, schreeuwend als ze denkt dat het nodig is, en druk wijzend. Voor wie niet beter zou weten, zou denken dat ze al jaren de kar trekt in Amsterdam. ,,Dat zit er gewoon in”, zegt ze met een lach. ,,Als je me niet hoort in het veld, dan is er iets mis.”

Spitse wil prijzen pakken met Ajax, het liefst zo veel mogelijk. Ze geniet ook van de nieuwe omgeving, de prikkels die ze bij Ajax krijgt, in een selectie met veel jong talent. ,,Ik ontwikkel me hier zelf ook gewoon weer, ondanks dat ik al heel wat jaren meeloop. Dat is iets wat ik zocht, wat ik nodig heb. Ik had ook andere opties, maar ik denk dat ik met Ajax nog een paar geweldige uitdagingen voor de boeg heb.”

In december veroverde ze met Valerenga nog de landstitel en won ze het bekertoernooi. Het werd zo een mooie afsluiting van vijf jaar Noorwegen, verdeeld over twee periodes, waar Spitse veel plezier aan beleefde. Maar in het laatste halfjaar was daar dus dat onbestemde gevoel, dat stemmetje in haar hoofd dat zei dat er iets niet klopte.

Spitse had het in het veld, of het nou op de training of tijdens een wedstrijd was, uitstekend naar haar zin. ,,Ik haalde mijn niveau ook zeker wel. Maar als ik dan in de kleedkamer zat, of daarna in mijn appartement, dan voelde ik me niet de Sherida die ik ben. Die ik moet zijn ook. Het gevoel klopte niet meer.”

Ze besloot in gesprek te gaan met de clubleiding en vond een welwillend oor; ze kon ondanks een doorlopend contract vertrekken. Niet veel later volgde er contact met Ajax en kon Spitse haar verhuisdozen gaan inpakken.

Wie weet volgt er in de toekomst nog eens een buitenlands avontuur - Duitsland, Engeland of misschien nog verder weg - maar voor nu is Spitse blij met haar nieuwe situatie. ,,En het is ook lekker om gewoon Nederlands te kunnen praten in de kleedkamer en op het veld.”

Komende zomer hoopt ze met het Nederlands elftal hoge ogen te gooien op de Olympische Spelen in Tokio, een toernooi waar de voetbalsters zich niet eerder voor kwalificeerden. Na de winst op het EK (2017) en de tweede plaats bij het WK van 2019, wil Spitse een opnieuw pieken. En dus moet ze in vorm zijn (en blijven). ,,Ik kan nog beter, ik moet nog beter, ook bij Oranje.” En dan te bedenken dat ze tijdens de vlekkeloos verlopen EK-kwalificatiereeks in 2020 de topscorer van Oranje was, met 10 treffers. ,,Bij Ajax ligt het niveau hoog. Daar profiteer ik van.”

Niels van Marle.