Laurentiuslezing door Jabik Veenbaas

Raerd

Hoe de heksen verdwenen. De Verlichting en het kwaad. Daar gaat het over in de Laurentiuskerk in Raerd tijdens de Laurentiuslezing maandag 27 maart door schrijver, dichter en filosoof Jabik Veenbaas.

In de middeleeuwen was het kwaad in wezen iets dat buiten de mens zetelde, in de duivel en zijn trawanten. De heksenvervolgingen vormden in wezen een gevolg van deze zienswijze. Maar in de loop van de zeventiende eeuw begon dit perspectief op het kwaad te veranderen. Enkele Nederlanders speelden in die ontwikkeling een cruciale rol: de roemruchte Amsterdamse jood Spinoza en de ‘Friese Hercules’, de in het Friese plaatsje Metslawier geboren Balthasar Bekker. De laatste rekende in zijn boek De betoverde weereld hardhandig af met het oude geloof in duivels en geesten en zelfs met alle angst voor duivelse bemoeienis. Beide vormden zij belangrijke wegbereiders voor het tijdperk van de Verlichting. Welke consequenties had hun gedachtegoed? Wat deden de denkers uit de tijd der Verlichting ermee? Waren de problemen nu uit de wereld of ontstonden er ook nieuwe problemen? Jabik Veenbaas zal deze thematiek op een heldere, samenhangende manier belichten en daarbij ook lijnen naar het heden trekken. Jabik Veenbaas (1959, Hilaard) studeerde Engels aan de Universiteit van Amsterdam en Wijsbegeerte en Fries aan de Vrije Universiteit. Hij is werkzaam als dichter, schrijver, vertaler en publicist. Hij recenseerde o.a. Friestalig proza voor de Leeuwarder Courant, werkte als recensent filosofie voor Het Financieele Dagblad en publiceerde essays en artikelen over allerlei filosofische en literaire onderwerpen in bladen als Trouw en Filosofie Magazine. Veenbaas publiceerde zes gedichtenbundels, zowel in het Nederlands als in het Fries. In 2013 verscheen zijn boek De Verlichting als kraamkamer (2013), een boek met essays over Verlichtingsdenkers. Het boek kende een zeer lovende ontvangst en stond in 2014 op de shortlist voor de Socrateswisselbeker. De recensent van Trouw over dit boek: ‘Stimulerende lectuur, omdat Veenbaas bestaande ideeën over Verlichtingsdenkers voortdurend ter discussie stelt.’  

Auteur

redactie