Ingezonden: Hulde voor de hulpverlening in Sneek

Sneek

Zondagmorgen wat later opgestaan. Zal gaan zitten op de bank met een kop koffie en kijk naar buiten. Wij hebben zicht op de skatebaan (de Zwette). Zo'n honderd meter van ons vandaan.  Ik zie iets raars liggen op een baan... een hoopje kleren, een tas? Ik pak even de verrekijker en er blijkt een jongen te liggen. Enkel wel op een hele rare manier. Een buurvrouw komt net met het hondje langs en dacht er ook het hare van, maar durfde er niet al te dichtbij te kijken. Ik heb 112 gebeld met de mededeling. Binnen 6/7 minuten was de politie er en kwam de ambulance eraan.

Ik ben erheen gelopen op aanraden van de mevrouw van de centrale, maar was er later bij dan de hulptroepen.  Ben toen rechtsomkeerd naar huis gelopen en zag dat de jongen aanspreekbaar was en in de politieauto gezet werd. Gelukkig dacht ik nog; hij leeft. Wat schetst mijn verbazing: op het moment dat ik de deur dicht doe komt er een gehaaste mevrouw (de dokter) op de fiets aan de deur met de vraag of op ons adres een spoedgeval was. Ik kon haar verwijzen naar de skatebaan. Toen ik de deur weer dicht zal doen komt er een gehaaste meneer (was aan het hardlopen in het bos, zei hij) toen hij een alarm kreeg. Hij kwam met een hartdefribalator aanzetten. Ook hem heb ik doorverwezen naar de skatebaan met de boodschap dat hij rustig aan kon doen omdat de jongen ondertussen al in de politieauto zat. Maar zo zie maar weer hoe geweldig de hulpverlening in Sneek werkt. Voor hun was het geen oefening, maar voor mij was dit wel een opsteker en een geweldige ervaring en zekerheid. De hulpverleners zullen zich zelf wel niet op hun borst kloppen, maar ik vond hoe vervelend de omstandigheden ook waren, dat ze echt wel even in het zonnetje gezet mogen worden. Hulde !!! Sneek, Johanna J. Otten

Auteur

redactie