Op tennisavontuur in States (2)

Sneek

Sanne Hoekstra combineert topsport en studie in Amerika. In deze tweede aflevering verhaalt de 18-jarige Sneekse over haar belevenissen op en rond de tennisbaan en collegezaal in het Amerikaanse Laramie.

Hoe gaat het met het collegeteam van Laramie? ’Ons seizoen gaat tot nu toe best goed. We hebben al een aantal goede overwinningen behaald en helaas ook al een paar wedstrijden heel close verloren. We zitten nu midden in het wedstrijdseizoen (januari-april) en we spelen als team tegen andere college teams. Met mezelf gaat het nu ook goed. Toen ik hier kwam in Augustus speelde ik niet super en was ik niet tevreden over mijn spel. Maar na heel hard werken en veel geduld gaat het nu eindelijk lekker. Ik heb het gevoel dat er nog veel meer inzit. Elke week gaat het voor mijn gevoel ook wel beter. Fysiek ben ik veel sterker geworden en ik heb ook veel extra gewerkt aan mijn voetenwerk waardoor ik beter beweeg over de baan. Ook heb ik hier geleerd om mijn wedstrijden gedisciplineerder en met meer structuur te spelen.’ Blijft tennis leuk? ’Natuurlijk zal ik het spelletje zelf altijd geweldig blijven vinden. Ik zou niet zonder kunnen denk ik, maar sinds ik hier ben is er wel wat veranderd. In Nederland kon ik in de ochtend al uitkijken naar de training van die avond omdat ik gewoon zoveel zin had om te tennissen. Hier kan ik ’s avonds voor het slapen gaan opkijken tegen de volgende dag omdat we dan weer moeten trainen. Dat komt niet omdat ik tennis zelf niet meer leuk vindt, maar gewoon omdat het zwaar is om je elke dag weer fysiek en mentaal op te laden en je voor 100% te geven. Als dan de wekker om 5 uur gaat en ik mijn bed bijna niet uit kan komen van de spierpijn, heb ik af en toe wel eens zo’n moment van: “wat doe ik mezelf aan”, maar dat duurt meestal niet lang en het voldane gevoel achteraf maakt alles weer goed.’ Lees het hele artikel vandaag in het Sneeker Nieuwsblad  

Auteur

redactie