Johanneke Liemburg nog enkele weken burgemeester Littenseradiel

WOMMELS

Het is nu nog ‘alles oan ’e hang’ in het gemeentehuis in Wommels, maar op 1 januari hangt er geen enkel blokje meer aan de gemeentelijke telegraaf die Littenseradiel heet. De herindeling maakt een eind aan de gemeente die in 1984 ontstond uit de fusie van ‘christelijk’ Hennaarderadeel en ‘rood’ Baarderadeel. Met de aanstaande herindeling raakt Johanneke Liemburg haar ambt als burgemeester kwijt.

Het gevoel van weemoed overheerst. Misschien is het wel te vergelijken met die kaatser die op de Freulepartij niet meer het perk in loopt, maar een plekje in de tribune opzoekt. Johanneke Liemburg heeft zich met de herindeling verzoend. Er is bewust voor gekozen en in haar ogen is het proces goed doorlopen. ,,Ik soe graach wolle dat wy ús hjir yn dit lân wat minder drok makken om struktueren en organisaasje en ús mear rjochtsje soene op de eigenheid fan doarpen en stêden. Dizze weryndieling hie om my ek net sa hoecht, mar ik sjoch ek wol dat it net oars kin. Jo moatte it dêrom ek net yngewikkelder meitsje as it is en der ek net sentimenteel oer dwaan.” De herindeling is vooral nodig voor zaken die de burger niet direct merkt. De investeringen op het gebied van veiligheid en persoonsbescherming zijn enorm. De decentralisatie van de sociale wetgeving is te complex voor een kleine gemeente. Als het gemeentelijk landschap dan ook nog zo verandert zoals rondom Littenseradiel, ,,dan komt der in moment dat jo jo ôffreegje moatte wat jo besteansrjocht is.” Liemburg heeft overigens het volste vertrouwen in de gemeentebesturen van Leeuwarden, Súdwest-Fryslân en Waadhoeke. Ze hoopt wel dat verenigingen, bedrijven en evenementen als de Spulwike en het Berne Iepenloftspul de tijd krijgen om aan de nieuwe situatie te wennen. Ze maakt zich wel zorgen over de zwakkeren omdat zij in een grotere gemeente eerder dreigen vermorzeld te raken in de bureaucratie. Een ambtenaar is aangenomen voor de uitvoering van de regels, stelt Liemburg. ,,Mar soms treffe dy rigels immen hiel ûnearlik. As bestjoerder hawwe jo dan as taak om yn te gripen. Yn in grutte gemeente sit it bestjoer fierder fan dy werklikheid ôf en binne jo ôfhinklik fan maatskiplike organisaasjes en fan moedige amtners dy’t har kwetsber doare op te stellen en oan de bel lûke as it nedich is.”   Ze heeft een goede band met de meeste ambtenaren. ,,Ik bin net sa fan de rigels. Ik lústerje nei it ferhaal fan de minsken. Somtiden gean ik dan nei in amtner ta om te hearren hoe’t it sit en as der ek in mooglikheid is om it oars op te lossen. Der binne grif amtners dy’t fine dat ik myn ear te folle hingje lit nei de mienskip. Mar sa bin ik. Ik fyn dat krekt de taak fan de bestjoerder, jo binne der foar de minsken. Ik kin it fansels noait elkenien nei’t sin meitsje, mar dêr moatte jo wol nei stribje. Jo ferpleatse kinne yn in oar en each en oandacht hawwe foar de útsûndering, dat is in kearntaak fan in boargemaster.” Door de plattelandsstructuur is de zelfredzaamheid in de dorpen groot. Inwoners zijn eraan gewend dat allerlei voorzieningen ‘elders’ zijn. ,,Ik bin o sa grutsk op dy selsredsumheid, op de noflike mienskip en hoe’t wy Littenseradiel oerdrage. Der is in soad ynvestearre yn doarpshuzen, sportfjilden, it ferieningslibben, fytspaden en iepenbiere romte. Dat is goed op oarder. De doarpsbesites fan it kolleezje wienen doe’t ik begûn yn 2000 in kleisang. No witte se somtiden net wat se op de wurklist sette moatte. In fertsjinste fan de wethâlders en it hiele amtlik apparaat.”   Ronduit trots is Liemburg ook op het constructieve functioneren van de gemeenteraad. Na de bestuurscrisis in 2006/2007 – het dieptepunt in haar 17-jarige burgemeesterschap – gingen de raadsleden samen op cursus en is fors geïnvesteerd in kennis en vaardigheden. Zo’n crisis wilde niemand nog een keer. ,,De riedsleden sparje elkoar perfoarst net yn de diskusje mar wurde noait persoanlik. Dêrtroch bliuwe de ferhâldings goed.” Een gevolg van de crisis is ook een andere opzet van de vergaderingen. Voor het rûntepetear, vergelijkbaar met de commissievergadering, krijgen inwoners die betrokken zijn bij een agendapunt zoals een bestemmingsplanwijziging, een persoonlijke uitnodiging om in te spreken. Raadsleden mogen alleen open vragen stellen en pas in de mieningsfoarmjende gearkomste, de raadsvergadering, met hun standpunt komen. ,,It giet om it basisprinsipe fan boargers serieus nimme en nei har lústerje. Ik hie my noait realiseard hoe grut it ferskil is foar de minsken as immen persoanlik útnoege wurdt troch de griffy yn stee fan dat har wetlik de gelegenheid bean wurdt.” Op de vraag wat ze straks niet zal missen blijft het lang stil. ,,Ik fyn dit wurk prachtich. It iennige dat ik sa betinke kin is de ferantwurdklikens. Is alles goed regele? Binne de blommen besteld. Stiet alles klear? Fansels is it altyd goed regele troch de amtners. Mar ik fiel altyd dy druk. As it mis is, wurd ik der terjochte op oansjoen. It liket my aanst hearlik dat ik nei in iepening, fiering of betinking kin, sûnder dy druk.”   Johanneke Liemburg kijkt ook uit naar het moment dat ze haar eigen agenda kan bepalen. Ze krijgt dan meer tijd voor haar vele hobby’s. ,,En ús mem wurdt ynkoarten 101 jier. As dochter en mantelsoarchster wurd ik konfrontearre mei de grutte feroarings yn de soarch en de muoite dy’t dat minsken kostet. Op dat mêd is noch in soad wurk te fersetten en ik tink dat ik my dêr ek wol nuttich meitsje kin. Ik gean wier net op in cruise fan in healjier, dat is hielendal neat foar my!” Uultsje Talsma.

Auteur

admin