Ingezonden: Onze mening als instrument

Over ingezonden stukken kan niet worden gecorrespondeerd. Zij kunnen ook niet worden teruggezonden. Anonieme inzendingen worden niet in behandeling genomen. De redactie behoudt zich te allen tijde het recht voor de stukken in te korten en houdt zich niet verantwoordelijk voor de inhoud

We kennen allemaal die ene buurman die zich in zijn vrije tijd inzet voor een nette buurt. We zien hem meestal te voet of op de fiets, met standaard een tasje voor zwerfvuil bij de hand. Dit zijn de mensen die ons onbedoeld aanspreken op ons eigen gedrag, wanneer ze zichtbaar en zonder oordeel het afval van iemand anders uit de natuur oprapen. Het zijn de mensen die ons erop wijzen dat de hond eigenlijk aan de lijn moet en dat er komend weekend iets leuks in het buurthuis te doen is. We vinden ze misschien wat ver gaan in het opsteken van hun wijzende vinger, maar ze doen zichtbaar goede dingen voor de gemeenschap. Dit type buurtgenoot doet geen vlieg kwaad en kan rekenen op breedgedragen sympathie, want hij heeft een punt.

 

Wat relatief nieuw is, is die andere buurman die zich inzet voor een ideaal dat verder gaat dan de eigen buurt. Deze buurtgenoot bijt zich vast in situaties die hij, op basis van zijn persoonlijke overtuiging, ziet als een bedreiging voor onze maatschappij. Geen onderwerp is te gek. Geef hem een paar maanden, de beschikking over Internet en laat hem alle (al dan niet via de MOB-wet opgevraagde) stukken rondom een op handen zijnde ontwikkeling uitspitten, en hij gaat los. Kenmerkend voor deze buurtgenoot is dat hij liever niet in gesprek gaat met personen die hij ziet als andersdenkenden, oftewel: de ‘tegenpartij’.

 

Waar een gemiddeld mens pas na een afgeronde opleiding en meerdere jaren praktijkervaring binnen zijn vakgebied voorzichtig het predicaat ‘deskundig’ durft te accepteren, claimt deze buurtgenoot na zijn speurwerk minstens zo ‘deskundig’ te zijn. En hij komt zó goed geïnformeerd over, dus hoe kun je het daar niet mee eens zijn? Met die vrijbrief in de hand is het hek van de dam en een beweging ontstaat… De tot deskundig bestempelde buurtgenoot gaat op zoek naar medestanders, moedigt mensen aan tot het ondertekenen van petities en het meedoen aan nauwgezette acties om zijn doel te bereiken.

 

Hoe kan het dat wij de echte deskundigen in twijfel zijn gaan trekken? Zijn het de door de buurman geschetste doemscenario’s waar we zó van onder de indruk zijn, dat het ons niet meer lukt om door te vragen? Naar onze mening over complexe onderwerpen werd nog nooit zo vaak en zo nadrukkelijk gevraagd als de laatste tijd. Onze mening is een instrument geworden waarmee initiatieven, meer dan ooit, worden gemaakt of gebroken. Dat vraagt om een kritische houding.

 

Hemelum, J.G. Meij.