Aanvoerder Roos van Wijnen is klaar om te knallen met VC Sneek

SNEEK Zelden begon volleybalster Roos van Wijnen zo uitgerust aan de competitie als komende zondag, als Fast in de eigen Sneker Sporthal de eerste tegenstander in de eredivisie is. ,,Zoveel rust en ontspanning als ik de afgelopen maanden heb kunnen pakken; dat is me niet slecht bevallen. Maar ik heb ook weer zin om er vol tegenaan te gaan nu.”

Het kriebelt weer van binnen, merkt Roos van Wijnen, inmiddels 28 jaar. Ze begint aan haar dertiende seizoen in het eerste team van Sneek. ,,En ik heb er echt zin in. Heerlijk toch, om er weer vol tegenaan te gaan.”

Toen zij en haar ploeggenoten een half jaar geleden hoorden dat de competitie ten einde was als gevolg van de coronacrisis, was dat even slikken. Maar: ,,Zoveel rust en ontspanning als ik de afgelopen maanden heb kunnen pakken; dat is me niet slecht bevallen. Maar ik heb ook weer zin om er vol tegenaan te gaan.”

De voorbereiding op het seizoen was overigens niet briljant, merkt Van Wijnen op. ,,Maar dat zegt ook niet alles hoor.” Zo begon Sneek eerder dan alle andere eredivisieclubs aan de voorbereiding en dus is het goed mogelijk dat tegenstanders in een heel ander blok qua intensiteit dan de Snekers zaten. ,,Het is sowieso het lastig in te schatten waar je staat ten opzichte van andere teams als de competitie begint.”

Toch moet Sneek vanaf de start scherp zijn, beseft Van Wijnen. ,,Er gaan vanaf dit seizoen niet zes maar vier clubs naar de play-offs om het landskampioenschap. Er is minder ruimte voor slechte wedstrijden. Want een plekje bij de eerste vier is wel waar we voor gaan.”

Sneek is het ook aan de stand verplicht voelt de aanvoerder. Heel soms denkt ze nog wel eens terug aan de gloriejaren, tussen 2014 en 2017. De club won in die periode twee landstitels, twee keer de beker en een Supercup. ,,Het wordt wel weer eens tijd voor een succesje.” Van Wijnen zegt het met een knipoog, want mijmeren over zulke prijzen is niet gewoon in Sneek, dat weet ze heel goed. Ze geniet er nog regelmatig van na, als het ter sprake komt of ze de beelden of foto’s weer ziet. ,,Dat was uniek om mee te maken.”

Zelf bekijkt ze inmiddels per jaar wat ze doet: doorgaan of stoppen. ,,Ik ben op mijn vijftiende in het eerste gekomen en jarenlang is het dan vanzelfsprekend dat je er na de zomer ‘gewoon’ weer bij bent. Daar denk je niet eens over na. Maar inmiddels dus voorzichtigjes wel, ja.”

Niet dat Van Wijnen merkt dat de jaren gaan tellen als het gaat om lichamelijke belasting. ,,Een paar seizoenen geleden heb ik wel echt gekwakkeld met een schouder.” Constant maar weer punten binnen proberen te slaan had zijn weerslag op het gewricht. ,,Maar inmiddels gaat dat allemaal goed.”

Een stukje ervaring ook. ,,Ik weet nu heel goed welke oefeningen ik moet doen om de schouder soepel te houden.” Ze hoeft nooit een training te laten schieten uit voorzorg. ,,En verder heb ik eigenlijk geen kwaaltjes.”

Van Wijnen geniet nog steeds met volle teugen van haar sport. Misschien nu, met alle beperkingen in het dagelijks leven door corona, nog wel meer dan in het verleden. ,,Ik ben blij dat we nog lekker kunnen sporten samen. Dat stukje van je sociale leven is er gelukkig nog gewoon. Dat maakte het nu extra speciaal.”

Met haar 28 jaar is ze de oudste in de selectie. ,,Dat ben ik al een paar jaar, terwijl ik me helemaal niet oud voel”, zegt ze met een grote glimlach. ,,Ik ben aanvoerder en die rol neem ik ook op me, in en buiten het veld.”

In de kleedkamer zorgt ze dat de ploeg de juiste focus pakt, binnen de lijnen probeert ze het team op sleeptouw te nemen met het scoren van belangrijke punten. ,,Ik heb al wat grote wedstrijden gespeeld door de jaren heen. Die ervaring probeer je ook over te brengen. Zorgen dat je teamgenoten niet te zenuwachtig worden. En ik hou ze ook altijd voor dat ze niet moeten vergeten om te genieten.”

Bij de wedstrijd om de Supercup en de eerste twee competitiewedstrijden zal er geen publiek aanwezig zijn. Het was een vreemde gewaarwording. ,,Een volle hal, wat we bij Sneek toch vaak hebben, motiveert. Zeker op de belangrijke punten kan die steun je er doorheen slepen. Het is gek dat het nu zo stil is. Het lijkt wel op een training.”

Als het bij een paar duels zonder aanmoedigingen blijft, is Van Wijnen allang blij. Want ergens vrezen de speelsters van Sneek dat het nog wel eens langer kan duren. ,,Het kan een heel rommelig seizoen worden als het tegenzit.” Wedstrijden die op het laatste moment niet doorgaan en moeten worden ingehaald op een doordeweekse avond; het is allemaal niet ondenkbaar. Maar Van Wijnen is ook realistisch: ,,Wij kunnen alleen maar zorgen dat we hard trainen en ons best blijven doen om zo goed mogelijk met de omstandigheden om te gaan.”

Maar het belangrijkste voor Van Wijnen is dat ze gewoon weer kan genieten van haar sport. ,,Lekker doen wat je leuk vindt, met een fijn team om je heen.” Gelukkiger krijg je haar eigenlijk niet.

Niels van Marle.