,,Er is een Sneker doodgegaan”

In memoriam Joop Doevendans, 16 mei 1928 - 15 september 2018.

,,Er is een Amsterdammer doodgegaan”, zong ooit Johnny Kraaykamp. En hij herdacht iemand die gewoon gewoon was, maar tegelijkertijd ook heel bijzonder. Een kenmerk voor z’n stad. Met Joop Doevendans is een Sneker doodgegaan. En daarmee wordt een stukje Sneek van vroeger nooit meer hetzelfde. Iets van de kleur verdwijnt. Hij had ook zo’n lied verdiend.

Herinneringen aan JD.: Welke echte Sneker heeft ze niet? Onvergetelijke herinneringen die ooit in de verhalen hun eigen leven zullen gaan leiden. Vrolijke herinneringen, want je kon met Joop lachen, en niet weinig. Lastige herinneringen, want hij kon, voor wat hij de goede zaak vond, behoorlijk vasthoudend zijn.

Trieste herinneringen, want er was ook nog Indië, Ambon. ,,Iedereen weet het nu beter, maar wij werden ooit gestuurd om daar orde en rust te brengen”, zei hij ooit. ,,En ieder jaar als iedereen herdenkt, ga ik alleen met een glas voor de buis. En dan denk ik aan de kameraden die zich daarvoor hebben opgeofferd.”

En dan zijn er nog de lieve herinneringen, want lief was hij ook, al wist hij het vaak knap te verbergen. Als je Joop in de stad tegenkwam maakte hij zijn Sneek voor jou springlevend.

Maar nu is hij er niet meer. Samen met zijn al overleden broers Karst en Theun was hij goed voor zo’n achttienhonderd Sneeker Nieuwsbladen. Met de speciale edities bijna tweeduizend kranten over wat er in hun stad gebeurde. En dat gebeuren had op zich ook al weer een hoog Doevendans gehalte. Joop was de man van de vlootschouw, ,,We moeten de Meer naar de stad toe hale”. De Sneekweek, volleybalstad, het skûtsjesilen, Sneek Promotion, het wippodium, het actiecomité, de zeilkoningin en nog veel meer. Heel veel meer.

,,Je doet het niet alleen” zei hij altijd. ,,In Sneek doe je die dingen samen. Maar ik ben speciaal Alie nog iedere dag dankbaar. Zij begreep dat ik niet zonder die dingen kon.” Het ging Joop nooit om Joop. Het ging hem om zijn stad. En als, na de zoveelste geslaagde happening, de verdiende pluimen werden uitgereikt was Joop onvindbaar. ,,Ik heb de stad misschien een beetje van mezelf gegeven, maar ik kreeg er zo verschrikkelijk veel voor terug”, tekende Henk van der Winden op, die de herinneringen van Joop Doevendans te boek stelde.

JéDé., Ome Joop, is niet meer. En ook het Sneek van toen is voorbij. Maar in de Sneekweek, de vlootschouw, het volleybal, de Sinterklaasintocht en alles wat hij voor de stad heeft betekend blijft Joop Doevendans voor Sneek bestaan.