Joodse huizen morgen open voor herdenking

Sneek

Morgen op vrijdag 4 mei staan “Huizen van Verzet” in Sneek open voor belangstellenden. Op zes locaties zullen de Joodse plaatsgenoten herdacht worden middels vertellingen.

In het stadhuis aan de Marktstraat 15 gaat Ilan Boot het verhaal van zijn vader Ids vertellen. Dat gebeurt om 14.00 en 16.00 uur. Else Valk doet haar verhaal op dezelfde tijden in de Doopsgezinde kerk aan de  Singel 26-28. Map Vermeulen komt aan het woord om om 13.00 en 15.00 uur in café Vellinga een de Korte Veemarktstraat. Andere sprekers zijn in de Suupmarkt 15 en Prinses Julianapark 17 (14.00 en 16.00 uur) en in het Fries Scheepvaartmuseum aan het Kleinzand 18 (12.00 en 14.00 uur).

Map Vermeulen schreef onderstaande epistel in de kerkbode van de PKN in Sneek: 

'Verbijsterd  zien  ze elkaar aan.....stilte valt.....wat is hier gebeurd ?” “Lientje Pino van de Veemarkt”......een schoolfoto. Helemaal links staat ze...stevig...een strik in het donkere haar....”open”, vrolijk lachend, alsof ze “tig” binnenpretjes heeft. Officieel heet ze Megchelien, naar haar grootmoeder, maar iedereen noemt haar Lientje. Veel leuker toch!

Lientje is een kleine levensgenietster. Na schooltijd speelt ze vaak op het plein. Op dinsdag is het daar altijd markt en staat het voor hun café vol met schapen. Ze houdt van schapen en wat geeft het een lekker gevoel, als je even door hun warme, zachte vacht kriebelt en kroelt.

Gymnastiek vindt ze ook leuk...met plezier gaat ze er elke week naar toe.

 Toch... de allerfijnste dag is de vrijdag. Als ze dan thuiskomt geurt het hele huis naar kippensoep. Mmmm ! En als er drie sterren aan de hemel staan en de zon is ondergegaan, dan is het feest, “sjabat”. Vaak komen oom en tante Pino en Hans en Ernst en Margot. Gezellig is dat. Ima (mama) zet dan heerlijk eten op tafel en abba (papa) weet elke week wel weer een mooi verhaal te vertellen. Natuurlijk zingen  ze ook samen, doen ze spelletjes en smullen ze van alle lekkers, wat op tafel staat.

Het leven is goed......tot......ja tot op een dag alles anders wordt. Alle schoolbesturen krijgen een brief, waarin staat, dat het verboden is, om nog langer Joodse kinderen les te geven. En als Lientje op een middag thuiskomt, ziet ze hoe haar moeder aan tafel zit, met allemaal gele sterren.

“Wat  doet ima daar ? Naait u die sterren op onze kleren ? Waarom ? Moeten die ook op mijn jas en jurk ?”

Haar moeder knikt. “Maar dat wil ik helemaal niet...en ik doe het ook niet.....zo’n mal ding !” “Het moet...” zegt moeder...............”Lientje kom eens bij me.” Ze trekt Lientje op schoot.... ”Je weet dat abba en ik heel erg veel van jou houden,.... anders gezegd....jij bent ons allerliefste, stralende sterretje. Laat dat nou maar zien als je weer naar buiten gaat.” Ze geeft Lientje een dikke kus...en knuffel....”nooit vergeten hoor....wij houden van jou...altijd”. Lientje knikt en....hè.......nu lijkt het net.... alsof ima tranen in haar ogen  heeft.....

Bij de struikelstenen op de Veemarkt, vertel ik aan een groepje uitbundige jongeren iets over familie Pino van het café. Ze luisteren aandachtig, maar als hun namen klinken ...wordt het echt doodstil....zien ze verbijsterd elkaar aan.....wat is hier gebeurd ?

Waarom? Staan er heldendaden op hun naam? Hebben zij op een of andere manier zich groots en geweldig ingezet? Bedachten zij prachtige, positieve veranderingen in de Sneeker samenleving ? Nee.....wij komen dan bij elkaar om het grote kwaad, dat hen overkomen is.  Omdat zij ...onschuldig....schuldig werden verklaard; uit hun huizen werden gesleurd; vernederd en opgejaagd. Omdat zij “als vee” op “transport” werden gesteld en zo hun einde tegemoet reden...'


 

                                                 


Auteur

redactie