Rietsnijder in It Swin

Elahuizen

Rietsnijder Theo Hoekstra aan het werk in natuurreservaat It Swin bij Elahuizen. Hij is telg van de aloude rietsnijdersfamilie Hoekstra uit Gaast en profiteerde van de vorst waardoor de rietlanden iets makkelijker toegankelijk waren. Ook zijn eveneens in Gaast wonende neef Johan zit vol van het eeuwenoude ambacht. ,,It kin ferhipte kâld wêze, mar it bliuwt machtich moai wurk. De frijheid, de natoer.”

Het ambacht van rietsnijder dat zoals in Gaast vaak van vader op zoon overgaat, staat overigens sinds twee jaar onder druk. De Hoekstra’s en collega rietsnijders lijden onder de concurrentie van goedkoop riet uit China. ,,Konkurrinsje is net slim, mar dit is ûnearlike konkurrinsje”, vindt Johan Hoekstra die merkt dat de riethandel zich meer en meer op China oriënteert. Omdat met name monumentenzorg Nederlands riet voorschrijft is er nog steeds wel wat te verdienen voor de Nederlandse rietsnijders die noodgedwongen zelf contacten leggen met rietdekkers. Maar het wordt hard minder. Het is ook de vraag, zo zegt Hoekstra of het Chinese riet dezelfde kwaliteit heeft als het Nederlandse. ,,Dat leit sa 40 jier. Dat moast fan dat Chineeske spul mar ôfwachtsje.”

En als de rietsnijders het loodje leggen, heeft dat ook consequenties voor de natuurgebieden in Nederland. Staatsbosbeheer in Gaaasterland en it Fryske Gea, die garant staan voor het onderhoud van de rietvelden zoals dat van It Swin, voorzien met het oog op de toekomst ook problemen. Als onderhoud van rietvelden achterblijft, is er grote kans op snel opschietend geboomte. 
 


Auteur

Sjoerd Stiensma (Eind)redacteur Sneeker Nieuwsblad