Barry Steele in de huid van Roy Orbison op 8 maart in Theater Sneek

Sneek

Barry Steele uit Birmingham is een man met een opmerkelijk talent, want hij lijkt de reïncarnatie van rock- en roll legende Roy Orbison. Als je hem hoort zingen, zou je zweren  ,The Big O’ zelf te horen.  Al twaalf jaar brengt Steele  klassiekers als Pretty Woman, Only The Lonely en Crying weer tot leven. En het publiek lijkt er maar niet genoeg van te krijgen. De Engelsman heeft zijn baan als truckchauffeur dan ook allang ingeruild voor de status van beroepsmuzikant. Als ,Roy Orbison’ toert hij met zijn eigen band  niet alleen langs de Engelse theaters, maar ook de rest van Europa is bezig hem te ontdekken. Op 8 maart staat hij in Theater Sneek.

 ,,En dan te bedenken dat ik eigenlijk per toeval in het muziekvak ben gerold,’’ vertelt een goedlachse Steele. ,,Ik had vast werk als vrachtwagenchauffeur. Met mijn truck bevoorraadde ik supermarkten in heel Engeland. Zingen deed ik alleen in de badkamer en achter het stuur. Ik was veel te verlegen om ermee naar buiten te treden. Toen mijn vrouw en ik samen met onze kinderen eens op een vakantiepark ergens in Engeland bivakkeerden, haalde zij me over om op een avond toch eens een paar liedjes te zingen in de kantine. Ik had nog nooit voor publiek gestaan en het voelde als een warme douche toen al die vakantievierders enthousiast opsprongen en voor mij applaudisseerden. En ik zong niet eens een liedje van Roy Orbison,  maar Angels van Robbie Williams.’’ Steele’s eenmalige publiek was verbaasd toen ze hoorden dat hij geen beroepszanger was, maar een eenvoudige vrachtwagenchauffeur.

 ,,Ze waren het er allemaal over eens dat ik precies zo’n stem had als Roy Orbison en dat zette mij aan het denken,’’  vervolgt Steele. ,,Ik ben me toen in hem gaan verdiepen en raakte steeds meer door zijn persoon gefascineerd. En uiteindelijk besloot ik een soort musical over zijn leven te maken.’’

Hij had daarbij ammunitie genoeg voor een meeslepend programma, want het leven van Roy Orbison laat zich lezen als een spannende roman. In eerste instantie geloofde geen platenproducer in zijn succes omdat hij ,,te lelijk’’ zou zijn. Toen Orbison er toch in slaagde  om door te breken naar het grote publiek, kreeg hij een paar genadeloze klappen te verwerken. Zijn echtgenote en jeugdliefde kwam om bij een motorongeluk en korte tijd later brandde zijn villa in Hendersonville tot de grond toe af. Twee van zijn kinderen kwamen om in de kolkende vlammenzee. Orbison zelf stierf op 52-jarige leeftijd volkomen onverwacht aan een hartstilstand. Hij liep even de kamer uit en toen iedereen zat te wachten tot hij terugkwam, lag  de zanger al dood op de grond. Kort daarvoor had hij een overtuigende comeback gemaakt als lid van the Travelling Wilburys, een supergroep die hij samen met Jeff Lynne,  Bob Dylan en Tom Petty vormde.

Steele: ,,Roy was in mijn ogen een geweldig interessante man. Hij wist met zijn droge humor heel veel zaken  te relativeren. En dat is maar goed ook, want hij is door het leven niet gespaard. Ik heb zoveel documentaires over hem gezien en zo’n beetje alles bekeken wat er op internet te vinden is en ik heb enorm veel respect voor hem gekregen. Ik ben elke avond dat ik op het podium sta blij dat ik zijn erfgoed mag doorgeven. Hij is geboren met een slecht hart en in 1978 heeft hij een harttransplantatie ondergaan. Hij was dus bijna letterlijk een nieuw mens toen hij met the Travelling Wilburys een comeback maakte. Al die periodes komen voorbij in mijn programma en je zou dan ook kunnen zeggen dat ik een compleet portret van Roy Orbison laat zien en horen.’’

Harry de Jong.

  

 

 

 

 

 

 


Auteur

Sjoerd Stiensma (Eind)redacteur Sneeker Nieuwsblad