Reportage: Fameuze Ierse tenoren naar Sneek  

Lemmer

 De Celtic Tenors komen naar Sneek. Op zondagmiddag 2 april staan ze in het Theater Sneek. Harry de Jong sprak alvast met de tenoren in Ierland.

DERRY - Met hun aanstekelijke mix van pop, klassiek en Ierse folk weten de Celtic Tenors al jaren volle zalen te trekken. Niet alleen in Ierland, maar van Nederland tot Amerika en van Japan tot Duitsland hebben ze een trouwe schare fans opgebouwd. Dezer dagen brachten Matthew Gilsenan, Daryl Simpson en James Nelson onder de titel Timeless een nieuw album uit. Daarop  bewijzen de tenoren dat ze risico’s durven nemen en niet bang zijn hun muzikale grenzen te verleggen door klassieke popsongs als Calypso van John Denver en The Boxer van Simon & Garfunkel in een compleet nieuw jasje te steken. Met hun fraaie driestemmige harmonieën weten ze er zowaar een extra dimensie aan te geven. Pub Dit gesprek vindt plaats op een zonnige zaterdagmiddag in een maritieme pub in het hart van Londonderry in Noord-Ierland. De stad staat een weeklang in het teken van het internationale folkmuziekfestival Imbolc. Zeven avonden achtereen kan het publiek genieten van optredens van folkhelden als Sharon Shannon, David Munnelly, Four Men And A Dog, Anuna, John Sheahan en Declan O’Rourke. Daarnaast zijn er overal in de stad workshops over folkmuziek. Matthew, Daryl en James zijn nog maar nauwelijks in de donkerbruine kroeg neergestreken of een oudere vrouw met kortgeknipt grijs haar komt met onvaste tred op hen af. ,,Ik heet Finvola en ik houd ervan mensen te ontmoeten,’’ zegt ze met dubbele tong en kijkt Matthew stralen aan. Haar kalende metgezel gaat een paar tafeltjes verderop zitten en bestelt met een kwaad gezicht twee pinten. ,,Jullie zijn zangers, hė?  We hebben gisteren op tv ook een zanger gezien.’’ Ze roept tegen de man verderop: ,,hoe heette die zanger ook alweer die we gister op tv zagen?’’ De man kijkt haar vuil aan en mompelt: je kletst uit je nek. Alles wat je zegt is niks dan shit.’’ ,,Hij wil niet dat ik praat en ik praat zo graag,’’ zegt de vrouw met een klein stemmetje. ,,Is dat jouw echtgenoot?’’ informeren de Tenors. De vrouw trekt een vies gezicht. ,,Ben je nou helemaal gek? Mijn man ligt al jaren op het kerkhof.’’ Ze kijkt vuil naar haar vriend, die net zo vuil terugkijkt. Maar voor de Tenors bewaart ze een gelukzalige glimlach. Ze laat zich pas naar een ander tafeltje dirigeren als Matthew haar zijn haastig op een bierviltje gekrabbelde telefoonnummer geeft. Nepnummer natuurlijk, maar de vrouw is er gelukkig mee. Middelpunt De Tenors staan in Ierland meer dan ooit in het middelpunt van de belangstelling. Er is zelfs de mogelijkheid om een achtdaagse fanbusreis door het land te maken waarbij Matthew, Daryl en James als een soort zingende gidsen fungeren. Bijna elke avond trakteren ze de deelnemers op een miniconcert. En dan is er nog het openhartige verhaal van James in de Ierse pers over zijn homofiele geaardheid. James: ,,Daar heb ik zoveel positieve reacties op gehad.’’ De Tenors zijn kortom een veelbesproken trio in hun thuisland. De belangstelling voor hun nieuwe album is dan ook groot. ,,We zingen op die plaat materiaal van anderen, maar toch zijn we niet aan het coveren,’’ legt Matthew uit. ,,We interpreteren de nummers op onze eigen manier. We geven ze een Celtic Tenors behandeling, zou je kunnen zeggen. De plaat is geproduceerd is door Charles Fisher en hij heeft echt het beste uit ons naar boven weten te halen. Maar die man is dan ook een veteraan die met het heel wat grote namen heeft gewerkt.’’ Daryl: ,,We hebben wel 70 tot 80 nummers ingezongen van de meest uiteenlopende artiesten. Maar meer dan de helft bleek niet bij ons te passen. Het is een heel persoonlijk proces geweest om tot de keuze te komen die nu op het album staat. Elk liedje betekent iets speciaals voor ons.’’ Open James: ,,We staan altijd open voor andere ideeën. Misschien dat we het daardoor wel zo lang volhouden. Maar we weten precies hoe ver we kunnen gaan. We maken al zeventien jaar platen en die hebben elke keer een andere invalshoek. Toch vind je er altijd het Celtic Tenors DNA in terug. De driestemmige harmonieën zijn en blijven ons handelsmerk.’’ Matthew: ,,En we zijn in de loop der jaren betere zangers geworden. Maar we weten dat we nooit op onze lauweren kunnen rusten, we volgen nog steeds stemtrainingen. We leren van elkaar en vullen elkaar aan.’’ Daryl, Matthew en James: ,,We denken dan ook niet dat de Celtic Tenors zouden overleven als een van ons op zou stappen. We zijn zo op elkaar ingespeeld. En we hebben alle drie dezelfde passie. We doen niets liever dan voor een publiek staan. We genieten als we de ogen van de mensen zien schitteren, dat de een z’n arm om de ander slaat en dat er soms een traantje in de ogen verschijnt omdat mensen door onze muziek ontroerd worden. Dat geeft zo’n goed gevoel, daar doen we het voor.’’ Harry de Jong

Auteur

Harry de Jong