SWZ en ONS: een bewogen eerste seizoenshelft

SNEEK

De eerste seizoenshelft zit er inmiddels op en dus is het tijd om kort terug te kijken op de eerste seizoenshelft van SWZ Boso Sneek en ONS Boso Sneek, want die mag zonder meer van beiden bewogen worden genoemd.

Het was 6 augustus van dit jaar toen beide ploegen een oefenwedstrijd tegen elkaar speelden. Toen was al zichtbaar hoe beide teams de competitie zouden gaan aanvangen. ONS speelde goed verzorgd positiespel en SWZ speelde werkvoetbal. Maar als je terugkijkt op de eerste seizoenshelft hebben beide ploegen nu een beetje van beide. ONS sloeg na de verliespartij tegen Scheveningen een andere weg in. Een ander spelsysteem om spits Yumé Ramos meer tot zijn recht te doen komen. Het werkte voor Karrenbelt en de zijnen, met name wat betreft het aantal punten. Ramos zelf profiteert nog niet optimaal wan de spits scoorde in zowel het oude als het nieuwe systeem twee keer. Maar met de punten gaat het sindsdien wel de goede kant op en ook het spelplezier is volledig terug bij de Snekers en ook zeker bij spits Ramos. Waar hij zich na zijn terugkeer van een blessure constant irriteerde aan van alles en nog wat, spat nu de gedrevenheid er vanaf. Wie zeker ook niet onbenoemd mag blijven, is aanvoerder Ale de Boer. Hij houdt de ploeg bij elkaar en zorgt samen met Angelo Zimmerman voor de rust achterin. Met zijn passes van achteruit heeft hij de rol van de vorig seizoen gestopte Chris de Wagt overgenomen. Wat de oranjehemden ook hoop geeft, is de doorstroom van eigen jeugdtalenten. Zo debuteerden vanuit de onder 19 dit seizoen Jan Dommerholt, Tom Arissen en Jelle de Graaf, daarbij meegenomen dat ook jeugdproduct Tim Oosterbaan vele minuten heeft gemaakt ziet de toekomst van de Snekers er rooskleurig uit. Want alle vier hebben laten zien in de minuten dat ze meededen het niveau aan te kunnen. Voor SWZ ziet het er wat betreft doorstroom van jeugdspelers minder rooskleurig uit dan voor de buurman, maar met een herkenbaar elftal van spelers uit de regio doet SWZ het toch alleraardigst in de competitie. Door een 5-1 overwinning pakte het namelijk direct de koppositie. De weken erna bleek dat SWZ toch nog niet volledig op elkaar was ingespeeld. Na 1-1 gelijkspel bij Alverna werd er verloren op eigen veld van Hollandia. Iets was bijzonder onnodig was. Die lijn heeft SWZ eigenlijk doorgetrokken naar de winterstop want als de ploeg zes punten meer had gehad had niemand daar raar van opgezien. Maar wat ook opzien baart is de wil om niet te verliezen. Dat blijkt alleen al uit de laatste twee wedstrijden. Beide keren stond de ploeg op een 2-0 achterstand. Tegen ADO’20 resulteerde de wilskracht van de ploeg in een 3-2 overwinning en een week later bij JOS Watergraafsmeer werd er met 2-2 nog een punt gepakt. En dus is er nog veel mogelijk voor beide ploegen in de tweede seizoenshelft. ONS kan voorzichtig naar boven kijken met een dertiende plek op dit moment, maar het meest belangrijke voor de ploeg is misschien wel om zich gewoon veilig te spelen. Op basis van de eerste seizoenshelft moet dit zeker lukken. Of SWZ zich nog gaat roeren in de strijd om het kampioenschap is de vraag. De achterstand vanaf plek zes is weliswaar slechts drie punten, maar als het zo wisselvallig blijft als de eerste helft blijft de titel iets wat de spelers alleen in hun dromen zullen beleven.  En hoe het daarna verder zal gaan is iets waar de leden zich in 2017 over zullen moeten uitspreken. Jelmer Wijnstra

Auteur

Redactie