Skûtsje Gerrit de Vries voor even terug bij wieg

Sneek

Het eeuwfeest van het skûtsje Gerrit de Vries werd tien jaar geleden nog op het Starteiland in Sneek gehouden. Onder het motto van ‘Je weet niet of je het nog mag meemaken’ besloot de nu 61-jarige Johannes de Vries om op zaterdag 15 oktober het 110-jarig bestaan te vieren.

Op die zaterdag is het exact 110 jaar geleden dat het skûtsje vanaf de helling aan de Woudvaart in het water gleed. Een wordingsgeschiedenis in etappes, volgens Skutsje.nl. Opdrachtgever Arjen Beenes Vaartjes uit Munnekeburen had de opdracht gegeven aan Gerrit en Jan Berends Barkmeijer in Sneek. Halverwege werd de werf echter verkocht aan Minnes Molles van der Werf die het schip afbouwde. Het schip kreeg de naam De Goede Verwachting met opa Johannes de Vries en oma Klaske de Vries als vrachtvaarders. Toen zoon Gerrit de Vries het roer had overgenomen veranderde de naam in Welvaart. Die welvaart moest echter wel via vrachtvervoer worden verdiend. In het geboortejaar van Johannes de Vries, 1955, kwam het skûtsje weer terecht bij Beene Vaartjes. Deze wisseling van de wacht had gevolgen voor het vrachtschip, het skûtsje werd in 1958 verlengd van 15,75 naar 18,96 meter. In 1970 wilde Vaartjes het kalmer aan doen en hij besloot het schip geschikt te maken voor vaste bewoning. Het woongenot duurde slechts twee jaar want in 1972 werd het skûtsje Welvaart overgenomen door een Johannes van Beek uit Breda. Dat betekende een ligplaats in één van de havens naast de machinefabriek van Van Beek in Drimmelen. Het was hier in 1980 dat kleinzoon Johannes de Vries het schip zag liggen. ,,Ik zag vanaf de kop al dat het een mooi schip was. Mijn vader Gerrit wees later op de achterbank en zei tegen mijn broer ‘Hier ben jij geboren’. Ik hoefde de boot niet eens te zien op de werf, hij was als nieuw onder water. Vanaf dat moment kreeg het skûtsje de naam van mijn vader Gerrit. Hij heeft er nog drie jaar op gewoond.’’ Zelf werd Johannes de Vries op een Klipper geboren op het moment dat het schip in Bolsward lag. ,,Ik ben een geboren Bolswarder’’, zo lacht de Sneker. Want het beroepsleven van vader Gerrit stond had als motto van groot naar groter, dus het skûtsje werd ingeruild voor een klipper, toen volgde een aak en het vrachtleven eindigde uiteindelijk op een Rijnaak. Lees het hele artikel vandaag in het Sneeker Nieuwsblad

Auteur

redactie